[EHW] Anemone Frank

EHW_logoAnemone sharp.pngSketch Commissioned by Demidream

 

ชื่อ – สกุล :

อนีโมเน่ แฟรงค์  ( Anemone Frank j

เพศ : หญิง กรุ๊ปเลือด : O
บ้าน : กริฟฟินดอร์ สถานะทางสายเลือด : เลือดผสม
ชั้นปีที่ : 4 อายุ : 14
วันเกิด : 11 / ส.ค / 2004 ส่วนสูง / น้ำหนัก : 154 cm  / 38 kg
สีผม : ม่วง สีตา : เทา
ไม้กายสิทธิ์
เนื้อไม้ : Chestnut แกนกลาง : Phoenix
ความยืดหยุ่น : inflexible ความยาว (inch) : 12 นิ้ว
สัตว์เลี้ยง : นกฮูกหิมะ ชื่อของสัตว์เลี้ยง :

(optional)

Reas (รีซ)
ผู้พิทักษ์ (Patronus)

(optional)

แอนิเมจัส (Animagus)

(optional)

Twitter ผปค.

สำหรับติดต่อ

@REwiew

ประวัติ :
อนีโมเน่มาจากตระกูลพ่อมดแม่มดเลือดบริสุทธิ์หัวเก่าที่ยังคงยึดมั่นในการคงความบริสุทธิ์ของเผ่าพันธุ์ พวกเขาทั้งหยิ่งยโสทรนง และมีนิสัยรังเกียจหลายสิ่งหลายอย่าง รายการสิ่งที่พวกเขาไม่ชอบนั้นยาวเฟื้อย และมักเกิ้ลเองก็เป็นหนึ่งในนั้น สมาชิกทั้งตระกูล(ที่เด็กหญิงเคยได้รู้จัก) ต่างล้วนเป็นสมาชิกบ้านสลิธีริน ซึ่งนั่นก็เป็นอีกหนึ่งในความภาคภูมิใจของตระกูล
ธุรกิจหลักๆประจำบ้านตระกูลแฟรงค์คือการเพาะพันธุ์งูขายเป็นสัตว์เลี้ยงให้กับเหล่าพ่อมดแม่มด
นอกจากนี้ยังมีการขายวัตถุเวทมนตร์อีกด้วย

Continue reading “[EHW] Anemone Frank”

EHW – Anemone’s Homework 02

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม

image

อนีโมเน่รู้ดีว่าตนเองเข้ากับคนไม่เก่ง

แต่ก็ไม่ได้คิดจะแก้อะไรหรอกนะ.. เพราะเธอเองก็ไม่ชอบที่จะปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นสักเท่าไหร่

ไม่อยากรู้จักมากนัก ไม่อยากผูกพันธ์

เพราะ ‘มนุษย์’ น่ะ…

น่ากลัว

….

แต่ใครบางคนนั้น..

แปลก

อนีโมเน่เอนหลังพิงเข้ากับพนักเก้าอี้ห้องสมุดที่เธอได้นั่งครองไว้มาสองชั่วโมง การจดจ่ออยู่กับเนื้อหาเรียนเป็นเวลานานทั้งยังอยู่ในท่าเดิมมาตลอดทำให้เธอรู้สึก..

กร๊อบ

ปวดเมื่อย..และอ่อนล้าอยู่ไม่เบา

เธอพ่นลมหายใจออกเบาๆ เสียงลั่นของกระดูกยามเมื่อเอียงคอยืดไปด้านข้างนั้นชวนให้รู้สึกพึงพอใจอย่างประหลาด ดวงตาสีเทาเหลือบขึ้นกวาดตามองรอบๆอย่างสำรวจ บัดนี้คนในห้องสมุดเริ่มบางตาลง อาจจะเพราะใกล้ถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว เธอเองก็ควรจะไปเหมือนกัน

แต่ถึงจะคิดอย่างนั้น ร่างเล็กก็ยังคงเอนหลังพิงเก้าอี้อยู่อย่างนั้น ไม่มีทีท่าว่าจะขยับไปไหนหรือเริ่มเก็บของแต่อย่างใด
กลับกัน มือเล็กล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ท โดยหวังที่จะพบห่อลูกกวาดรสหวานที่รูมเมทชอบหยอดใส่เข้ามาให้บ่อยๆ

อนีโมเน่ แฟรงค์ ไม่ชอบทานของหวาน

แต่การกินน้ำตาลหลังจากใช้สมองไปเยอะๆก็ดีเหมือนกัน

….ไม่คิดจะบอกแฮทเทอร์ดรัมหรอกนะ

แกรบ…

“?”

สัมผัสเรียบลื่นของห่อพลาสติกที่ปลายนิ้วนั้นเป็นสิ่งที่อยู่ในความคาดหมาย แต่ผิวสัมผัสหยาบของอีกอย่างต่างหากที่ไม่ใช่..

อนีโมเน่กำมือไว้ก่อนที่จะดึงของทั้งสองอย่างออกมา

ในอุ้งมือเล็กปรากฏห่อสีสดใสของลูกกวาด และก้อนกระดาษที่ถูกขย้ำเป็นก้อนกลม…

เธอว่าเธอรู้แล้วว่าของปริศนาชิ้นนี้คืออะไร

เด็กหญิงแกะลูกอมออกมาใส่ปากก่อนอย่างไม่รีบร้อน รสหวานที่ไม่มากจนเกินไปแผ่ซ่านไปตามประสาทปลายลิ้น
อนีโมเน่คลี่กระดาษที่ถูกขยุ้มเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ทมาโดยตลอด ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้ว บนหน้ากระดาษสีเหลืองนวลนั้นปรากฏบทสนทนาที่ถูกขีดเขียนด้วยรอยหมึก เธอไม่นึกมาก่อนว่าในชีวิตนี้จะต้องมาคุยกับใครผ่านแผ่นกระดาษ ทั้งๆที่อีกฝ่ายก็อยู่แค่อีกฝั่งของต้นไม้…ไม่ได้ห่างไกลกันเลย

แต่การที่ไม่ได้เห็นหน้า ไม่ต้องส่งเสียงตอบรับออกไป

ก็ต้องยอมรับว่ามันทำให้เธอสบายใจที่จะคุยด้วยมากกว่าการสนทนาปกติ

สวัสดี ถ้าทำแบบนี้เธอจะกังวลน้อยลงหรือเปล่า..?

..แต่ก็ยังแปลกอยู่ดี

ดวงตาสีเทากวาดสายตาอ่านข้อความจากอีกฝ่าย เด็กหนุ่มที่ดูจะแก่กว่า แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอยู่ปีอะไร…

ไม่กังวลก็ได้ ขอทึกทักเอาว่าเธอคงไม่ค่อยชิน อย่างน้อยก็ที่ไม่ใช่เกลียดกัน…ฉันรัสเซลล์

“…แบล็กเบิร์น”

เธอลองพึมพำชื่อของอีกฝ่ายออกมาเบาๆ สองมือเล็กยกแผ่นกระดาษยับยู่ยี่ขึ้นมาให้อยู่ในระดับสายตา หัวคิ้วขมวดเข้าหากันน้อยๆ

“ไม่เหมาะเลย..”

—-

อนีโมเน่ไม่ชอบความรู้สึกที่มาจากการคุยต่อหน้า

สีหน้ากับน้ำเสียงที่แสดงออกไป หากไม่ควบคุมให้ดี ก็เหมือนกับการเปิดเปลือยตนเองให้คู่สนทนาได้รับรู้

มันทำให้รู้สึกไม่ปลอดภัย ราวกับหล่อนได้ถอดเกราะป้องกันออกไป เปิดทางให้อีกฝ่ายได้ล่วงรู้ถึงความรู้สึก เปิดเผยจุดอ่อนที่อาจจะพลั้งเผลอแสดงออกมา

เปิดทาง…

ให้โดนทำร้าย

สวัสดี ถ้าทำแบบนี้เธอจะกังวลน้อยลงหรือเปล่า..?

“แต่ก็ไม่ได้กังวลหรอกนะ…”

วันนี้เป็นวันฮาโลวีน

ผู้คนที่ออกันอยู่หน้าประตูทางเข้าห้องโถงและเสียงโหวกเหวกดังลั่นที่ดังออกมาเป็นช่วงๆ ทำให้เธออดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้
อนีโมเน่ แฟรงค์ไม่ชอบความวุ่นวาย

แต่ฮอกวอตส์ที่มักจะวุ่นวายเป็นปกติเพราะจำนวนเด็กนักเรียนวัยรักสนุกนั้นกลับวุ่นวายเป็นพิเศษในวันเทศกาล
ว่าตามตรงแล้วเธอไม่อยากที่จะเข้าไปเลยสักนิด…

แต่เรื่องปากท้องน่ะเป็นเรื่องจำเป็นนะ

อนีโมเน่สูดลมหายใจลึก…

ไม่ใช่เพราะการจะเข้าไปในงานที่เต็มไปด้วยฝูงคนต้องใช้ความกล้าหรอกนะ

..ก่อนจะก้าวขาฉับเดินฝ่าฝูงคนผ่านประตูห้องโถงไป

โดยที่ไม่ลืมที่จะคว้าถุงลูกกวาดหน้าทางเข้าไปด้วย

อนีโมเน่ แฟรงค์ ไม่ชอบทานของหวาน

แต่ของฟรีน่ะ ใครๆเขาก็หยิบกัน

“..อึดอัดเหรอ?”

เสียงนุ่มที่อยู่ๆก็ดังขึ้นมาข้างๆทำให้ร่างเล็กอดสะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้ เมื่อเข้ามาในงาน หลังจากที่กวาดสายตามองรอบๆแล้ว อนีโมเน่ก็เขยิบชิดกำแพงทันที

จะได้ไม่ต้องเดินเฉียดกับใคร..หรือไปชนใครเข้า

เธอหันไปตามเสียง ไม่แปลกใจนักที่เห็นอีกคน..ในชุดแฟนซีแบบเดียวกับคนอื่นห้องโถงเสียด้วย

แวมไพร์..

เด็กหญิงก้มลงมองพื้นหลังจากที่รู้ว่าใครกันที่เอ่ยทักเธอ.. จริงๆแล้วก็มีอยู่ไม่กี่คนหรอก

“…แบล็กเบิร์น”

“ใครๆ ก็มางาน คนเลยเยอะเป็นธรรมดา..” อีกฝ่ายเอ่ยขึ้นมาราวกับพูดเรื่อยเปื่อย จากหางตาดูแล้วเด็กหนุ่มจะไม่ได้หันมองมาทางนี้ ไหล่เล็กที่เกร็งขึ้นจึงลดลงอย่างผ่อนคลาย ลมหายใจพ่นออกเบาๆ

“ปกติก็เยอะกันอยู่แล้ว แต่วันนี้…” ดวงตาสีเทาเหลือบมองภาพตรงหน้าที่มีแต่คนแต่งตัวเป็นผี ปีศาจ ตามที่น่าจะทำสำหรับวันฮาโลวีน.. หัวคิ้วขมวดมุ่นเข้าหากัน สองมือคลึงไปตามลูกอมกลมๆที่อยู่ในถุงลายสีดำส้มขาว..ตามธีม อย่างเผลอตัว

“วุ่นวาย”

“ถ้าไม่วุ่นวายก็คงไม่ใช่งานแล้วสิ”

ไม่ต้องหันไปดูก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังยิ้มอยู่ คนอะไร..ยิ้มง่าย

แต่หลายคนที่นี่ก็ยิ้มง่าย อย่างรูมเมทของเธอ..

ยิ้มที่ดูแล้วอบอุ่น ยิ้มที่ไม่ดูอันตราย..

แล้วเสียงหลุดขำก็ดังลอยผ่านเข้าหูมา

…ขำง่ายด้วย

“..นี่”

อนีโมเน่หันไปตามเสียงหัวเราะอย่างระแวง พอดีกับที่อีกฝ่ายหันมาด้วยสีหน้าที่อ่านไม่ออก ยิ่งทำให้เธอรู้สึกระแวดระวังขึ้นไปอีก

คนแปลก..จะมาไม้ไหนอีก

“Trick or treat?”
….

“..?”

หลอก หรือ เลี้ยง

หลอก…

อนีโมเน่วางยัดถุงลูกอมที่กุมไว้ในมือลงเข้ากับมืออีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะก้าวถอยออกมาครึ่งก้าว
ไม่เอาหลอกหรอกนะ

สีหน้าของอีกฝ่ายดูจะงุนงงเล็กน้อย ปนสงสัย แต่แล้วแบล็กเบิร์นก็คลี่ยิ้มให้ ก่อนจะโยนถุงขนมในมือเล่นทีนึง

“…เธอยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลยนะ”

?

อนีโมเน่ขมวดคิ้ว เธอไม่เข้าใจที่อีกฝ่ายสื่อเท่าไหร่นัก ถ้าคำถามคือทริคออร์ทรีต หลอกหรือเลี้ยง..ก็ตอบไปแล้วไม่ใช่หรือไง คิดแล้วเธอก็ยกมือขึ้นชี้ไปทางถุงขนมที่ลอยอยู่กลางอากาศ ก่อนจะตกลงมาตามแรงโน้มถ่วงเข้ากับมือที่แบรอรับอยู่

“ทรีต” เธอกล่าวตอบเสียงเรียบ ท่าทางของอีกฝ่ายดูจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนที่จะเอ่ยตอบมาสั้นๆ

“อาฮะ” ว่าแล้วก็โยนถุงขนมขึ้นสูงพร้อมกับแหงนหน้ามองตามไปด้วย ริมฝีปากคลี่ยิ้มออกมาบางๆ

“ขอบคุณ” เด็กหนุ่มเอ่ยอยู่แค่นั้นสั้นๆ แล้วก็ไม่พูดอะไรต่อ ทำให้เธออดที่จะเอียงคอมองอย่างสงสัยไม่ได้

“…?”

ดวงตาสีม่วงอ่อนที่ชวนให้นึกถึงดอกไม้ชนิดนึงมองมาก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาเบาๆ มือข้างนึงยกขึ้นลูบหลังคอตนก่อนจะมองไปข้างหน้าราวกับกำลังคิดอะไรอยู่ อนีโมเน่ไม่ได้เอ่ยกวนขึ้นมา แต่ก็ไม่เข้าใจท่าทางนั้นเท่าไหร่

ทำไมถึงถอนใจ..

เธอ..ทำอะไรผิดไป?

ริมฝีปากของอีกฝ่ายขยับเล็กน้อยราวกับกำลังพึมพำอะไรอยู่ แต่เพราะเสียงรอบด้านที่ดังเกินไปทำให้เธอไม่ได้ยินว่าอีกฝ่ายเอ่ยอะไร แบล็กเบิร์นใช้มือที่ลูบหลังคอตนเองวางลงบนศีรษะของเธอ อนีโมเน่ขืนตัวเล็กน้อยโดยอัตโนมัติเมื่อถูกโดนตัว

“ขอให้เป็นคืนที่ดีนะ”

พูดแค่นั้น..

แล้วก็เดินละออกไปเลย

…..

รัสเซลล์ แบล็กเบิร์น

ผู้ชายคนนี้…แปลกจริง


 

Talk หรือก็คือ สารภาพบาป

/พนมมือแรง เขียนไม่ถึงขั้นต่ำ 500 ค่ะ เผามากด้วย แล้วยังเอาลิ๊งค์ดอคไปส่งอีก555 จนพอถึงบ้านได้มานั่งดูดีๆที่เพิ่งเห็นค่ะว่า ให้ อัพ ขึ้น เอนทรี่ ใหม่!!

/ล้มตึง

จริงๆตั้งใจจะอัพเอนทรี่นี่แหละค่ะ แต่ว่าพิมพ์ประโยคสุดท้ายตอนนาทีที่ 58 แล้วตาลีตาเหลือกจิ้มหาแบบฟอร์มส่งการบ้าน แล้วเปิด wordpress ค่ะ แต่กลัวไม่ทันเลยส่งลิ๊งค์ดอคไปนี่แหละ (…)

นั่งพิมพ์สดในห้องแล็ปกับเลคเชอร์เลยค่ะ /หัวเราะรัวๆ /ความตั้งใจเรียนนี้ เพราะว่าเวลาที่ช้ากว่า 6 ชม เลยไม่ได้กลับบ้านไปนั่งเขียนดีๆ พิมพ์สดในไอแพดเลยค่ะ; ;

จนตอนนี้ก็ยังพิมพ์ไอแพดอยู่..จัดหน้าค่อนข้างลำบาก ไม่รู้ทำไมเว้นที่เคาะไว้ พอกดโพสต์ไปถึงไม่ขี้น…

อ่านยากขออภัยนะคะ ไว้มีโอกาสแตะคอมจะมาแก้อีกที ; ; ตอนนี้ก็เท่าที่ทำได้เนอะ

แฮ่ม รุ่นพี่ที่ไปโคด้วยมาคือ รัสเซลล์ แบล็กเบิร์น เป็นลูกของพี่เอิร์ล leralalita ค่ะ @EHW_Rus ปี 4 กริฟฟินดอร์

แปะลิ๊งค์การบ้านของทางนั้นไปด้วยเลยแล้วกันน https://goo.gl/9RKcg2

ขอบคุณที่ให้เอามาเล่นนะคะ ชอบการเข้าหาของรัสเซลล์มากค่ะ ทำน้องงงง555555

จริงๆตั้งใจจะเขียนอีกเรื่องนึง แต่เข้าเรื่องนั้นไม่ทัน เลยได้แค่ว่า รัสเซล แบล็กเบิร์นเป็นคนแปลก แต่ถ้ามีเวลาก็อยากจะแต่งเรื่องที่ แบล็กเบิร์น..ไม่เหมาะเลย.. อยู่นะคะ แต่ไหนๆการบ้านก็ไม่ทันแล้ว งั้นไว้ค่อยเขียนหลังจากได้คุยกันมากกว่านี้อีกหน่อยแล้วกันเนอะ เพราะโรลก็ยังโรลกันไม่เสร็จเลย /ดองคู่ 55

กำหนดคำขั้นตำ่อยู่ที่ 500 แต่รูทๆนึง น้องโมเน่ไม่น่าจะอยู่คุยด้วยนาน เลยพยายามผสมๆใส่น้ำอย่างอื่นมาด้วย ความตั้งใจเดิมคือเขียนถึงสามสี่รูทที่เจอรัสเซลล์ แต่ก็อย่างที่เห็นค่ะ ไม่ทัน ไม่ถึงขั้นต่ำด้วย ฮ่าฮ่า /ปริ่ม

ส่วนในงานเขียนก็มีพาดพิงถึงรูมเมทอยู่ แอบมีเมคเองด้วย ไม่ทันขออนุญาตพี่แมตเลย555

แต่รูมเมทก็คือ แมตทาเนียส แฮตเตอดรัม @noname_eh น่ะค่ะ อ่าว นี่เขียนชื่อเมทในฟิคผิดนิ(…) /พนมมือ จากที่เขียนแล้วน้องโมเน่มีความเอนเอียงไปหาเมทเยอะมาก55

แต่ไม่บอกหรอกนะ..

/แฮ่ม

พิมพ์ทอล์คไว้เยอะเลย555555 เผื่อว่าสต๊าฟจะหลง ก๊อปส่วนนี้ไปเพิ่มใน wordcount น่ะค่ะ /แค่ก

หวังว่าจะได้เจอกันในครั้งหน้า แล้วขอให้ตัวเองเข็นฟิคถึงนายแบล็กเบิร์นมาได้อีก

แวะมาคุยเล่นกับน้องได้นะคะ แฮ่

Dobranoc!

[EHW] Anemone Frank

ehw_logo

Gryffindor_logo

Anemonefull

Name : Anemone Frank (อนีโมเน่ แฟรงค์)

Age : 12

House  : Gryffindor

Year : 2

Gender: Female

Race : Pure blood

Date of Birth : 11 August

Bloodtype : O

Height/Weight: 145.8 / 35

Wand: Chestnut / 12 inches / Phoenix core / Inflexible

Pet:  Half ragdoll and kneazle breed  goes by the name Mirr

  • Biography:
    • อนีโมเน่มาจากตระกูลพ่อมดแม่มดเลือดบริสุทธิ์หัวเก่าที่ยังคงยึดมั่นในการคงความบริสุทธิ์ของเผ่าพันธุ์ พวกเขามีความหยิ่งยโสทรนง และมีนิสัยรังเกียจหลายสิ่งหลายอย่าง ลิสต์สิ่งที่พวกเขาไม่ชอบนั้นยาวเฟื้อย และมักเกิ้ลเองก็เป็นหนึ่งในนั้น สมาชิกทั้งตระกูล(ที่เด็กหญิงเคยได้รู้จัก) ต่างล้วนเป็นสมาชิกบ้านสลิธีริน ซึ่งนั้นก็เป็นอีกหนึ่งในความภาคภูมิใจของตระกูล
    • ธุรกิจหลักๆประจำบ้านตระกูลแฟรงค์คือการเพาะพันธุ์งูขายเป็นสัตว์เลี้ยงให้กับเหล่าพ่อมดแม่มด
    • เด็กหญิงเสียแม่ที่เป็นที่พึ่งเดียวในใจไปตั้งแต่อายุสิบขวบ และมีพ่อที่เป็นหัวหน้าตระกูลซึ่งไม่มีความใยดีต่อเธอเลย
  • Personalities
    • อนีโมเน่เป็นคนตรงไปตรงมา วาจาขวานผ่าซาก และมักจะไม่เข้าใจคนอื่น แข็งกระด้างดื้อรั้น ไม่ค่อยเคารพผู้อื่นจึงก่อให้เกิดปัญหาด้านความสัมพันธ์อยู่บ่อยครั้ง
    • แม้จะพลั้งพูดทำร้ายความรู้สึกคนอื่น แต่มักจะเป็นการพูดที่ซื่อตรงจากใจ หล่อนโกหกไม่เก่ง และไม่ชอบที่จะทำ
    • เจ้าคิดเจ้าแค้น หลายครั้งมักจะกระทำบางอย่างบุ่มบ่ามเกินตัว
    • ไม่ค่อยมีความเกรงกลัวไม่ว่าจะต่อผู้คน หรืออย่างอื่น
    • มักจะดั้นด้นทำทุกอย่างด้วยตัวของตัวเอง
    • ดูเหมือนจะระแวงคนจากสลิธีรินเป็นพิเศษ
    • ฉลาด หัวไว (ในเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับจิตใจของคน)
    • เป็นคนยิ้มยาก ใบหน้ามักจะเรียบนิ่ง จะมีแค่ตอนที่ได้อยู่กับสัตว์ที่ชื่นชอบเท่านั้นที่จะแสดงสีหน้าอย่างอื่นออกมา
    • รูปร่างเล็กและบอบบาง ไม่มีพลังกายแฝงใดๆทั้งสิ้น เหนื่อยง่าย
    • ไม่ชอบทานของหวาน และสามารถรับประทานอาหารได้ในปริมาณน้อย #ตัวถึงไม่โตซักที—
    • แท้จริงแล้วก็เป็นเด็กขี้เหงาคนนึง และลึกๆเป็นคนใจดี
  • Likes and Hates
    • แม้จะเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่เพราะความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับคนในตระกูล ทำให้อนีโมเน่แสดงท่าทีต่อต้าน และเกลียดสิ่งต่างๆที่ทำให้นึกถึงตระกูลแฟรงค์ และมักจะชอบสิ่งที่ตรงกันข้ามกันอย่างสุดโต่ง
    • อนีโมเน่ชื่นชอบถึงขั้นคลั่งไคล้สัตว์ทุกประเภทที่มีขน โดยเฉพาะพวกที่มีขนฟูนิ่ม ไม่ว่าจะเป็นแมว หรือจะเป็นแมงมุมก็ตาม
    • ในทางกลับกัน หล่อนกลับมีความเกลียดชังให้กับสัตว์ไร้ขนโดยเฉพาะพวกมีเกล็ดอย่างไร้เหตุผล และจะมีปฏิกิริยาค่อนข้างรุนแรงเมื่อได้พบเห็นสัตว์จำพวกนั้น (อาจเป็นเพราะพวกมันย้ำเตือนให้เธอนึกถึงคนตระกูลแฟรงค์ และเป็นไปได้ว่าการแสดงออกที่เธอมีต่อพวกมันจะเป็นสิ่งที่เธอต้องการจะแสดงจริงๆต่อคนในครอบครัว) แม้จะเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่เพราะความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับคนในตระกูล ทำให้อนีโมเน่แสดงท่าทีต่อต้าน และเกลียดสิ่งต่างๆที่ทำให้นึกถึงตระกูลแฟรงค์ และมักจะชอบสิ่งที่ตรงกันข้ามกันอย่างสุดโต่ง
    • อนีโมเน่ชื่นชอบถึงขั้นคลั่งไคล้สัตว์ทุกประเภทที่มีขน โดยเฉพาะพวกที่มีขนฟูนิ่ม ไม่ว่าจะเป็นแมว หรือจะเป็นแมงมุมก็ตาม
    • ในทางกลับกัน หล่อนกลับมีความเกลียดชังให้กับสัตว์ไร้ขนโดยเฉพาะพวกมีเกล็ดอย่างไร้เหตุผล และจะมีปฏิกิริยาค่อนข้างรุนแรงเมื่อได้พบเห็นสัตว์จำพวกนั้น
  • Talents :
    • Parselmouth
    • เข้ากับสัตว์ได้ง่าย
  • Weakness : การอยู่ร่วมกับคนอื่น

Contact : Twitter : @EHW_Anemone , @REwiew (ผปค)

NL ONLY


 

เผาไม่พอ ฮาวดูยูอีเว่นเวิร์ดเพรส กรี๊ด